Stabat Mater – Dvořák

Stabat Mater Antonín Dvořák-en ez da entzuten den obra horietako bat: bizi egiten da. Leku pertsonal eta gizatiar sakon batetik idatzia, partitura hau minaren, galeraren eta itxaropenaren inguruko gogoeta musikal bat da, lehen konpasetik entzulea zeharkatzen duen intentsitate emozional batekin.

Dvořákek Stabat Mater konposatu zuen 1876 eta 1877 artean, bere hiru seme-alaba denbora laburrean hil ondoren. Bizi-tragedia horrek sakonki markatu zuen obra, Erdi Aroko testu liturgikoa sakontasun espiritual handiko soinu-ibilbide bihurtzen duena. Gehiegizko dramatismoan erori gabe, musika edertasun lasai, intimo eta argitsu batekin aurrera doa, Erromantizismoko obra koral handienetako bat bihurtuz.

Partitura bakarlarientzat, korurako eta orkestrarako idatzita dago, eta nabarmentzen da bere melodia aberastasunagatik, orkestra-kolorearen erabilera adierazkorragatik eta koruaren tratamenduagatik, introspekzio bilduetatik indar kolektiboko une handietara doana. Obra luzea da, baina harrigarriro entzute erraza, musika klasikoaren ohiko publikoa zein errepertorio honetara lehen aldiz hurbiltzen direnak harrapatzeko gai dena.

Martxoaren 14an, Stabat Mater Amaia Kultur Zentroan entzungo da, Bidasoko hainbat abesbatza eta Orkestra Luis Mariano elkartuko dituen interpretazio oso berezi batean. Gure eskualdeko musika-ehuna eta tokiko interpreteen lan kolektiboa balioesten dituen lankidetza koral eta orkestral bat.

Musika zuzendaritza Aldo Salvagno-ren esku egongo da, errepertorio sakroko obra handi bat interpretatzeaz gain, publikoarekin lehen mailako esperientzia artistiko eta emozional bat partekatzea ere helburu duen proiektu baten buru.

Lasai entzuteko, murgiltzeko eta sentitzeko kontzertu bat. Izan ere, hitzek iristen ez dituzten gauzak azaltzen dituzten musikak badaude. Eta Stabat Mater hau, zalantzarik gabe, horietako bat da.